آنان که خاک شدند در کربلای تو

من آن غریبه ام که غریبانه سوختم

در کنار قبرت ببین در اعتکافم

روضه

حزینم من دل غمینم من

اگر یه مجنون داره لیلا

گردون چرا روی تو را قمر گفت اباالفضل

ما از دیار کرببلا پا گرفته ایم

شنیدم آب را بر خیمه بستند

ندارم تاب و توانی ز بس کردم روضه خوانی

نام زینب برترین واژه هاست

آه و واویلا علی الشیب الخضیب

انا مظلوم حسین

دلم شد در تاب و در تب

امام دل شکسته ام

در وادی محبت در بند زینبم من

ناد علیا مظهر العجائب

هر کسی را بهر کاری ساختند

کرببلا نبر ز یادم

لب تشنه ایم کاسه آبی به ما دهید