آرشیو مطالب
روضه
هر پنجه ای که شانه گیسو نمی شود
ای لطف بی نهایت شب های زائران
آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
محبتت آقا منو شفا داده
میاد صدای غریب مادر
زینب زینب سیمای حیا زینب
آن دم بریدم من از حسین دل
ای امیری که علمدار شه کرب و بلایی
روضه
بی سر و سامان توام یا حسین
من اینجا تو روضه هام
آن گونه که حاجی است در احرام پیاده
انقده بی تو گریه کردم
با قد خم و خسته
انقده بی تو گریه کردم
عمرم ز عنایت توست
روضه پایانی
