چهل روز که دارم می‌میرم برات

یه عده میدونی کجان یه عده حالا کربلان

نگاه گریه داری داشت زینب

راه محبین علی روشن است

گفتم به بلبلی که دوای فراق چیست

خواهر نگو خاکستر خواهر میاید

وقتی که دست تو روی سرم میاد

درد غم ریخته بر چادر مشکی سرش

زمزمه غم گرفته‌ایم

مظلوم حسین

السلام علیک یا اباعبدالله

به زیر خنجر زدی تو پرپر

نفس کشیدن بی تو حرومه

حسین واویلا حسین واویلا

این کشته رها به بیابان حسین توست

توی چشمامون میزنه بارون

بارها و بارها با دعاش با دعای نیمه شباش

سرشک یتیمی زچشم زهرا شد جاری

تا یه زائر میرسه از کربلا من هم آقا آرزومه

داداش یادت ه دل شب جون به لبمون رسیده بود