چشمای من چه بارونیه

تو کوچه های کوفه

روضه

ای همه خلق جهان شاهد یکتایی تو

دل نیست آن دلی که نباشد سرای تو

ای دل بمان با مولا

خیمه شده لبریز آب

چه شوری بین عشاق است بر پا

ای کاش زینب مرده بود حسین جان

چکیده خون حنجرت

دوباره اومد شب عاشور غم تو

ای همه دلخوشی من

بابای مهربونم به لب رسیده جونم

روضه

شد دلم غرق در تاب و تب

نبوی سکناته علوی وجناته

روضه

به کربلا اومدم

روضه

ای گوهر هستی چو صدف