آیینه ی مرد جمل آمد به میدان

حیدر یعنی اسد الله

علقمه موج شد و عکس قمرش ریخت به هم

آه ای جان من جانان من

تا که صدای خستتو شنیدم

تو جان من هستی جانان من هستی

بود امیدم تا مرا یاری کنی

آقا عاشقتم تا جون دارم

راحت روحم راحت جانم

غیرت الله یا ابالفضل

زنده باد یا حسین

احب الله من احب حسینا

دنیام حسین عقبام حسین

می ترسم از فردای خیمه گاه

به من نگو برو از دور قتله گاه

امشب از عرش خدا بانگ عزا آید به گوش

نگاش به سمتم بود چشماش پر از خون و پر از غم بود

همه جا رفتم اما هیچ جا کربلا نمیشه

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من

اگر گدایی بی سر و پایم ولی لبالب شور و نوایم